Esther Yentl van 't Hertenrode

 21 augustus 2001 - 14 mei 2010

Afgelopen vrijdag hebben we Yentl laten inslapen. Ze is acht jaar en acht maanden geworden. Yentl kwam in oktober 2001 bij mij. Ik was bij haar geboorte op 21 augustus 2001 en zei meteen: 'Die is van mij'. Gelukkig stemden Joop en Mien Reulen hier mee in. En ik kreeg een geweldige hond. Ze kwam bij mij Stella en Job in huis. Stella (boxer) was al 11 1/2 jaar, maar ontfermde zich als een moeder over Yentl. Job (tekkel) was af en toe jaloers en wilde Yentl nog wel eens grijpen. Ze was een vrij en vrolijk pupje. Samen met Stella en Job verhuisden we naar de Montfoortlaan waar ze opgroeide en tot haar dood heeft gewoond. Na de dood van Stella op 18 september 2002 bleef ze samen met Job. Dat ging allemaal prima. Ze was de eerste hond met wie ik shows ging doen, wat was ik trots op haar. Maar de shows waren niet het belangrijkste. Het fijnste vond ik dat ze elke dag beneden op me wachtte als ik opstond. Dat ze altijd vrolijk en blij was als ik thuis kwam. Ze hoorde bij mij en ik bij haar. Haar eerste nestje kwam in juni 2003, ze was een hele goede moeder en ik ging nog meer van haar houden. Van het B-team (haar tweede nestje) had ik een teefje willen houden, maar helaas hadden die allemaal een afwijking en waren niet levensvatbaar. Toen werd er bij Iris (boxerkennel van der Zandwoert) op eerste kerstdag 2004 een nestje geboren. Yentl's broer Elcaro was de vader. Ik kon de verleiding niet weerstand en Ahava Tzeitel van der Zandwoert kwam in februari 2005 bij ons wonen. Yentl trad in de voetsporen van Stella en ontfermde zich over de kleine Tzeitel als een echte moeder. Job was minder gecharmeerd van de nieuwkomer, maar tegen twee van die boxermeiden kon hij toch niet op. En daar bleef het niet bij. Op 6 september 2005 werd Yentl moeder van het C-team. De kleine Chava Yentl is bij ons gebleven. En zo was ons huishouden compleet. Na de dood van Jobje in december 2006, werd Yentl nog een keer moeder van het D-team. Daarna nam Tzeitel het stokje over, zij heeft twee nestjes gekregen. Ook Chava werd één keer moeder. En het was een feest met alle pups in huis. De andere honden konden er na een aantal weken rustig bij en er kwam geen ruzie. In 2009 hebben we geen pups gehad en genoot ik van mijn drie meisjes. Het huis werd van de zomer verbouwd en ze kregen nieuwe grote manden en vloerverwarming in de kamer, dat vonden ze geweldig. In februari kreeg Yentl wat kwaaltjes en ik had er geen goed gevoel bij, maar er werd niet ontdekt wat er aan de hand was. Haar staartje bleef kwispelen, zeker als ze mij zag. In april wisten we eindelijk wat Yentl mankeerde, maligne lymfoom (lymfeklier kanker). Ik wist ergens al lang dat het niet goed zat, maar het komt wel binnen. In eerste instantie leek het erop dat ze nog maar een paar dagen zou hebben, maar door prednison injecties zijn dat een paar weken geworden. Ik heb elke dag van haar genoten. Ze werd vermoeider en wilde het liefst de hele dag eten, dat mocht ze ook. Af en toe speelde ze zelfs nog samen met Tzeitel en Chava in de tuin of stond ze voor het raam te blaffen tegen voorbijgangers. Afgelopen dinsdag kreeg ze weer een prednison injectie maar we zagen dat die niet meer hielp. Haar buik werd dik, ze werd wat benauwd en de tumoren en verdikkingen in hals en keel kwamen weer opzetten. Donderdagavond besloten we om niet langer verder te gaan. Die nacht ben ik beneden bij haar blijven slapen. Ze was heel rustig en om een uur of vijf kwam ze naar de bank en likte me over mijn gezicht. We zijn samen nog twee keer naar buiten geweest en ze heeft lekker gegeten. Om een uur of tien lag ik bij haar op haar dekentje in de dierenartsenpraktijk. Ze was heel rustig. Nadat ze haar slaapmiddel had gekregen bleef ze naar me kijken en met haar ogen knipperen. De dierenarts zei dat ze mij niet los wilde laten. Ze kreeg nog een spuitje en toen viel ze in slaap. Van het laatste prikje heeft ze niets meer gemerkt. Ze stopte meteen met ademen en het was voorbij. We hebben haar nog meer naar huis genomen. Tzeitel en Chava gingen veel naar haar toe en legde hun kopje op haar hoofd. Ze snuffelden en likten. Toen we haar in de middag mee wilden nemen voor de crematie waren ze van slag. We waren erbij toen Yentl in de oven gedaan werd en na anderhalf uur mochten we haar as mee naar huis nemen. Het is wennen, zo zonder haar. Ze is ineens helemaal weg en het enige dat er nog is dat is een herinnering. Ook al ben ik verdrietig, ik had geen dag met haar willen missen. En ik ben zo blij dat Tzeitel en Chava er nog zijn. Yentl, was, is en blijft mijn meisje.

In april en mei heb ik veel foto's gemaakt, hier onder een een kleine weergave:

 

daar bij de waterkant...

  

samen voorbijganers de stuipen op het lijf jagen

 

  

  

  

 

  

 

Korte terugblik op het leven van:

Esther Yentl van 't Hertenrode

Als Isabeau vrij plotseling sterft in mei 2001 ga ik  met Joop en Mien praten. Stella is al oud en niet meer zo sterk, zou ze wel een pup aankunnen? Op 21 augustus wordt Esther Yentl van 't Hertenrode geboren. Ik ben bij haar geboorte. Het is een keizersnede. Als ik haar zie is het liefde op het eerste gezicht. 

Yentl

Stella leeft helemaal op als Yentl komt. Job vindt het allemaal wat minder. Waar Stella is zie je Yentl, op de bank in de mand, in de tuin. Maar Stella is oud en wordt steeds zieker. Ze sterft op 18 september 2002, op 12 jarige leeftijd. Stella en Isabeau waren mijn grote vrienden. Als een grote wens van mij in vervulling gaat: mijn eigen boxerkennel, hoef ik niet lang over de naam na te denken: Boxerkennel van Stella en Isabeau. Yentl gaat naar shows en doet het daar heel goed. Ik ben apetrots op haar. In mijn kamer staan de bekers die ze gewonnen heeft. Op 5 juni 2003 krijgt ze haar A-team: Argos, Abel, Adam, Aram Beau, Abraham Storm en Amber (een reutje wordt dood geboren). Yentl is een geweldige moeder en het is n groot feest. Als ze weer een beetje hersteld is gaan we samen naar de shows.

Op 13 november 2004 wordt het B-team geboren: Boaz, Breindl, Baruch, Bram, Bayla, Benjamin, Batya. Tot mijn verdriet en zorg heeft geen van de teefjes het gered. Batya wordt dood geboren, Bayla heeft een hazenlipje en Breindl sterft na twee weken. Gelukkig zijn de vier reutjes kerngezond.

Dan wordt op 6 september 2005 het C-team geboren.
Een prachtig nest, en wat het belangrijkste is, alle hondjes zijn gezond: Chaim Titus, Chava Yentl, Caleb Balu, Cissy, Chanan, Chaver Sam en Chayim vormen een prachtig zevental. Chava blijft bij ons. En Yentl is echt de mater familias.

Als we Jobje op woensdag 20 december 2006 thuis in mijn armen laten inslapen, waakt Yentl over hem, alsof het haar eigen kind is (zie foto's onder). Als ik terugkom van het crematorium met de as van Job, blijkt Yentl loops. Het was niet de bedoeling, maar nog een keer laten we haar nu dekken, en als het allemaal lukt krijgen alle reutjes als tweede naam: Job.

Op 12 maart is Yentl bevallen van het D-team: David Job, Dana Yentl, Davida, Yentl, Doron Job, Dirk Job en Dassah Yentl. Doron Job hebben we op 16 maart moeten laten inslapen. Dat was heel verdrietig, maar gelukkig is het met de andere pups heel goed gegaan. Ze hebben nu allemaal een eigen huis en het gaat heel goed met allemaal.

Op 12 maart 2007 is Yentl van haar vierde en laatste nestje bevallen. Doron Job heeft het niet gered. Maar David Job (Toeter), Dirk Job, Dassah Yentl, Davida Yentl (Zoe) en Dana Yentl zijn heel goed terecht gekomen.